Jestem autorem i współautorem sześciu publikacji książkowych wydanych przez Wydawnictwo DIFIN, zatwierdzonych przez Ministerstwo Edukacji Narodowej. Książki te zostały przygotowane zgodnie z obowiązującymi podstawami programowymi i są wykorzystywane w szkołach technicznych, w szczególności na kierunkach związanych z logistyką, transportem i spedycją. Z wybranych publikacji korzystają również uczelnie wyższe w ramach przedmiotów specjalistycznych.

Proces powstawania każdej z tych książek był długotrwały i wymagający. Obejmował nie tylko opracowanie treści merytorycznej, ale także zebranie i selekcję materiałów, zaplanowanie struktury, przygotowanie przykładów oraz projektowanie rysunków i schematów wspierających zrozumienie zagadnień. Dużą wagę przykładałem do tego, aby publikacje nie były kolejnym teoretycznym opracowaniem, lecz realnym narzędziem dydaktycznym, z którego można faktycznie korzystać w procesie nauki.

Największą wartością w pracy autora było dla mnie samo wyzwanie — konieczność uporządkowania obszernej wiedzy, przełożenia jej na spójną formę i świadomość, że tekst będzie podlegał recenzjom oraz ocenie osób trzecich. Książka, raz opublikowana, przestaje być prywatnym projektem — staje się narzędziem, z którego korzystają inni. To wymusza precyzję, odpowiedzialność i dyscyplinę w pracy z treścią.

Na co dzień nadal tworzę dużą ilość materiałów autorskich — konspekty zajęć, programy nauczania, materiały dydaktyczne, zadania laboratoryjne i ćwiczenia. Traktuję je jednak jako naturalny element pracy dydaktycznej, a nie osobną działalność wydawniczą. Pisanie pozostaje dla mnie sposobem porządkowania wiedzy i doświadczenia, a nie celem samym w sobie.

W roli autora najbliższe jest mi podejście praktyczne. Dobrze napisany tekst to taki, który pozwala coś zrozumieć, zastosować lub uporządkować — nawet jeśli wymaga skupienia i czasu. Nie interesuje mnie tworzenie treści „lekkich” ani masowych. Jeśli coś publikuję, to po to, aby miało sens dydaktyczny i użytkowy, a nie wyłącznie informacyjny.